"Vervalsing zoals ze is ,onvervalst"                                                      [01-12-2001 tot 30-12-2001]

Recensie uit de zwolse courant van 23-12-01

Opereren op het snijvlak van disciplines
Ronald de Ceuster verenigt kunstvormen
door Wim van der Beek

Een vervalsing zoals ze is, onvervalst echt ben ik. Ik ben een model. Ik
ben te oud. Ik ben te jong. Ik drink te veel. Ik deed maar. Ik doe maar. Ze
hebben er reclame van gemaakt.



Deze en andere tekstflarden zijn onderdeel van Jan Farbe's 'solo voor een
(jonge) vrouw'. Als inspiratiebronnen voor zijn tekst voert de Vlaamse
beeldend kunstenaar en toneelschrijver illustere landgenoten en
geestverwante voorgangers Felicien Rops en Rene Magritte en Marcel
Broodthaers op.
Ronald de Ceuster bewerkte de tekst voor een videopresentage die in Safe in
Dalfsen in Premiere is gegaan.
'Voor mijn videoproject heb ik een pagina uit Fabres solo gehaald. Bij de
realisatie van mijn project heb ik geprobeerd zoveel mogelijk los te komen
van Fabre zonder hem en de intentie van zijn tekst tekort te doen.' In de
videopresentatie van De Ceuster volgen tekstflarden elkaar in schier
eindeloos herhhalende monologen op. Vergelijkingen met een maalstroom,
litanie en klaagzang dringen zich op. Het is niet moeilijk uit de kluwen
van woorden een essentie te destilleren. Centraal staat de radeloze
woordenreeks 'Verbruikt-Gebruikt-Misbruikt'. Het ligt voor de hand om in
dit verband te denken aan seksueel misbruik. Die suggestie wordt versterkt
door de neurotische trekjes van de nagelbijtende vrouw die de teksten
uitspreekt. Toch zou het onjuist zijn de aandacht te sterk te focussen op
fysiek geweld of lichaamelijk misbruik. Ook andere vormen van misbruik zijn
denkbaar. In dit verband kan zowel aan de reclamewereld als aan het toneel
en de kunst gedacht worden.
Ronald de Ceuster benadrukt: 'Niet alleen de thematiek van gebruik,
misbruik en verbruik was voor mij een essentieel gegeven. Minstens even
belangrijk is het ritme van de tekst. De manier waarop Fabre schrijft,
sluit perfect aan bij mijn favorite beeldopbouw. Het gebruik van
herhalingen, stapelingen, knooppunten en concentraties was voor mij een
wezenlijk formeel gegeven.'

Uit woordenstroom en geluidenbrij komen tekstflarden bovendrijven die
getuigen van enorme zeggingskracht. Flarden als 'Er is poederdroog weer op
komst' en 'In mijn schoenen leven zeedieren' maken deel uit van de malende
gedachtestroom die onderstreept dat De Ceuster voor zijn project in hoge
mate schatplichtig is aan taalvirtuoos Jan Fabre.