"Camera Obscura" een project van Stefan Hoffmann                         April, mei en juni]


Stefan Hofmann’s werk Wandbaukasten zag ik een paar jaar geleden in Kunstruimte Kampen.

= Opening van
"Camera Obscura" zaterdag 28 april 2001
= Foto's opbouw week1
= Foto's opbouw week2
= Foto's
Camera Obscura van Ruud Ploeg
= Film van Camera Obscura, download hier (2.12mb)

= Recensie van 27-6-01 uit de zwolse courant

Het bestond uit een aantal parallel aan elkaar opgestelde verschuifbare panelen die het publiek in staat stelde talloze variaties te maken, door de wanden ten opzichte van elkaar te verplaatsen. Tezamen vormden de wanden waarop symbolen en emblemata waren aangebracht de sluis om van het ene lokaal in het andere lokaal te komen. Je moest je dus letterlijk een weg door het werk heen banen om aan de achterkant van het werk in de tweede ruimte te kunnen komen.
Toen Stefan een jaar geleden contact met mij zocht stuurde hij enkele brochures over zijn werk erbij op. Wat mij meteen opviel en ook erg bekoorde is dat zijn werk een veel persoonlijker handschrift heeft gekregen. Naast de strakke eblematische symbolen is hij zijn persoonlijke manier van tekenen en schrijven gaan inbrengen in zijn werk dat nog steeds bestaat uit door schuifwanden steeds veranderbare ruimtes, “decors”. Vervolgens heb ik hem uitgenodigd voor een gesprek, waarin snel duidelijk werd dat Stefan Hoffmann een project in Safe zou gaan realiseren.

Pim Trooster (april 2001)


HOOFDLIJNEN PROJECT

CAMERA OBSCURA in de grillige schuilkelder van Dalfsen. Alles wordt gevangen in de gebundelde lichtstraal van projectielampen. Een klein figuurtje draait haast onzichbaar om z'n eigen as. Een infrarooddetector signaleert menselijke warmte en opeens verschijnt hetzelfde beeld als monumentale projectiebeeld reusachtig op de muren. Beeldfragmenten weerkaatsen op beschilderde schotten. Daartussen de silhouetten van het bewegende publiek.
CAMERA OBSCURA geeft geen absoluut en definitief beeld maar visualiseert een werkproces, voortdurend in beweging en verandering. Centraal staat een experimentele benadering die momentopnames laat zien in een beeldende zoektocht. Het publiek speelt hierin een actieve rol. Het kan ingrijpen door b.v. bewegelijke panelen te verschuiven en daarmee het beeldverhaal te beďnvloeden. Maar naast een actieve deelname zet de pure aanwezigheid van de toeschouwer via sensoren (projecterende) onderdelen in beweging.

THEMA'S:

PROJECTIE
CAMERA OBSCURA verandert de schuilkelder in Dalfsen in een mysterieuze doolhof. Steeds
wisselende verlichtingspatronen laten beeldflitsen opdoemen. De nadrukkelijke structuur van de bouwdooselementen staat tegenover een beeldverhaal, geschilderd, geprojecteerd als fluoriserend nabeeld. In het middelpunt de verbeelding van de mens in verschillende gedaantes als pictogram, als fragiele lijntekening geconfronteerd mijn zijn angsten en dromen, zoekend, grijpend, tastend naar het ontastbare.

BEWEGING
Er is geen statisch beeld maar steeds wisselende beeldpatronen die associaties oproepen. Mechanische beweging (zie schuivende transparantie) wordt in CAMERA OBSCURA verder ontwikkeld. De beelden komen los van de drager, zijn alleen nog immateriële verschijningen als schaduwen achterblijvend op muren en netvliezen
INTERACTIE
Als een reusachtig decor nodigt CAMERA OBSCURA het publiek uit. Niet om van een afstand mee te kijken, maar om midden in de handeling te stappen, zelf schaduwen te werpen en sporen achter te laten.

CAMERA OBSCURA geeft geen absoluut en definitief beeld maar visualiseert een werkproces.
Het valt daarmee buiten het traditionele presentatiekader. De schuilkelder van Dalfsen wordt niet alleen presentatieruimte maar ook daadwerkelijk gedurende het hele project experimenteerruimte. Gedurende de lange presentatie is CAMERA OBSCURA voortdurend in verandering. Opstellingen wijzigen,
beeldverhalen worden toegevoegd. Completes ruimtes verdwijnen om weken later in een andere gedaante weer op te duiken. Niets is vast. Alles beweegt, verschuift, overlapt.

CAMERA OBSCURA als zenuwweefsel, cellen die continu nieuwe connecties maken en associaties oproepen.


Stefan Hoffmann (september 2000)