TODAY                                                                  


 

Binnenste Buiten (deel 4 van 4)
lees de recensie van Wim van der Beek


Martine Sprangers - Anno Dijkstra

14 november - 19 december
open do. t/m zat. 13.30-17.00uur (OPENING zon 14 november 16u)

Van 14 november tot en met 19 december is in de atoombunker Safe te Dalfsen het vierde en laatste
deel te zien van de tentoonstellingsreeks Binnenste Buiten, met werk van Martine Sprangers (1976)
en Anno Dijkstra (1970). In deze serie exposities gaan ogenschijnlijk tegengestelde kunstenaars
een confrontatie aan. De documentaire fotografie van Martine Sprangers getuigt van een groot
sociaal engagement. Ze zit dicht op haar onderwerpen, met name de mens en zoekt daarin de kleine
dagelijkse verhalen. Het werk van Anno Dijkstra getuigd evenzeer van een groot engagement.
In tegenstelling tot Sprangers neemt Dijkstra echter afstand tot de wereld.
Hij hanteert stijlmiddelen als vervreemding en overdrijving om inhoud te geven aan gespannen
relatie met de onverzoenlijkheden van het leven; agressie, geweld, de dood, schuld en schaamte.

Martine Sprangersheeft moeite zichzelf als kunstenaar te zien. Als fotograaf stelt ze
zich in dienst van vele, vooral ideėle opdrachtgevers. Ook uit haar vrije werk blijkt
een grote hang naar betrokkenheid bij haar onderwerp. Haar bekendste onderwerp in de
afgelopen jaren is de onlangs overleden Sjo. De reportageserie over deze in 1905
geboren Brabantse boerin won dit jaar de Zilveren Camera in de categorie Dagelijks Leven.
De foto's uit deze serie laten Sjo in haar huis zien waar zij praktisch haar gehele leven
heeft gewoond. Het huis en de vrouw ademen de geschiedenis van welhaast de gehele 20e eeuw.
De omstandigheden, zoals het ontbreken van gas en riolering, zijn vaak vooroorlogs.
Er wordt gekookt op hout of turf en het toilet is een gat in een plank. Evenwel is het huis
verzadigd met spullen uit modernere tijden. Plastic tassen, postzegels op brieven,
elektronische spullen, uit allerlei zaken blijkt dat de tijd bij nader inzien niet heeft
stil gestaan. Na Sjo“s overlijden is Sprangers doorgegaan met vastleggen van het zich steeds
verder onttakelende huis.
Naast de bekroonde serie “Sjo“ zullen deze recente foto“s te zien zijn in Safe.

Op een bizarre wijze lijkt de dood het leidmotief in deze tentoonstelling te worden.
Anno Dijkstra sluit in oktober zijn werkperiode af aan het Keramisch Werkcentrum in Den Bosch.
Tientallen schedels heeft hij de afgelopen maanden geboetseerd en in de ovens van het werkcentrum
afgebakken. In een autospuiterij zijn ze gespoten in gangbare kleuren tot glimmende pronkstukken.
Net als in ander werk wil Dijkstra de bezoeker als het ware verleiden om zijn eigen angsten
schaamte en schuldgevoelens onder ogen te zien. Hij maakt het werk letterlijk aantrekkelijk.
Wapentuig wordt realistisch en verfijnd uit zacht (bouw)schuim gesneden. Hongerigen en mismaakten
uit de derde wereld worden in neutraal witte zacht blijvende klei uitgevoerd en sereen
gepresenteerd op blinkende podia. Het herinnert ons eraan dat wanneer kunst de zich onaangename
werkelijkheid aanmeet en presenteert in de beschermde omgeving van tentoonstelling ruimtes,
wij altijd gerustgesteld in plaats van verontrust worden en dat op zich is verontrustend.

In de tentoonstellingsreeks Binnenste Buiten onderzoekt gastcurator Jan Maarten Voskuil in een
viertal tentoonstellingen zijn ambivalenties. De keuze tussen kunstenaar of curator, tussen
autonome kunst en engagement, tussen het persoonlijke en het maatschappelijke, tussen abstractie
en figuratie, tussen gevoel en ratio. Kunstenaars die zeer verschillend lijken, feitelijk
tegenpolen zijn, laat hij een dialoog aangaan. Zijn hypothese is dat de tegenstellingen vaak
twee zijden van dezelfde medaille zijn.
Dat ze elkaar aanvullen, in zekere zin zelfs niet zonder elkaar kunnen.


hieronder enkele foto's van de tentoonstelling :
 
    
 

    

 
 
 
           

Dijkstra is momenteel in het E.C.W. te Den Bosch bezig een serie ceramisch werk te maken
voor deze tentoonstelling in Safe.


Safe wordt mede ondersteund door de Gemeente Dalfsen en de provincie Overijssel